Rob Scheepers

Rob Scheepers

thuis

Het is dinsdagmiddag, uurtje of drie. Nukkig stap ik in de auto. Mopperend van huis gaan is nooit leuk, maar zeker niet als je ’s avonds de première hebt van je oudejaarsshow in een tot de nok toe gevuld Parktheater. Juist op zo’n dag moet je rust hebben. Zo min mogelijk prikkels die energie kosten. En negatieve prikkels vreten energie. Ik ben gespannen. Honderden gedachten vechten in mijn hoofd om aandacht. “Wat als nou nét vanavond de grappen niet vallen? Wat nou als ik nét vanavond mijn publiek teleur ga stellen? Vrienden zitten binnen. Mijn ouders. Genodigden. Het zal toch wel leuk gaan worden? Tuurlijk gaat het leuk worden. Niet gaan twijfelen nu Rob. Het ging bij de try outs toch ook goed? Maar ja, het Parktheater is niet zomaar een zaal. Het Parktheater is het Parktheater. Niet vergelijkbaar met welke try out dan ook. Shit. Ik weet het niet meer.”

Dat schiet onderweg richting Eindhoven door mijn hoofd. Constant. En er is geen manier om dat te stoppen. De radio heb ik al uitgezet. Teveel chaos. Rust wil ik. Hele delen van de route leg ik af zonder me bewust te zijn van het overige verkeer. Ik pak rotondes, voeg in, haal in…. Geen flauw idee hoe.
Mijn gedachten zijn al bij de avond. 920 mensen die speciaal voor mij komen. Die een kaartje hebben gekocht. Dat is nog steeds allemaal nieuw voor me, en dat beangstigt me ook. Een lichte hoofdpijn vormt zich boven mijn ogen. Ook dat nog. Ik probeer het weg te wrijven. Links van me rijst het Parktheater al op. Het kolossale Parktheater. De confrontatie met de realiteit doet de hoofdpijn weer aanzwellen. Ik draai versuft de parkeerplaats aan de achterzijde op. “Rob Scheepers” zeg ik met een geveinsde zelfverzekerdheid door de intercom. De slagboom gaat omhoog.
Als ik parkeer zie ik de backstage deur open zwaaien. Ik herken Joost in de deuropening, de technicus die mij precies een jaar eerder óók ter zijde stond. Joost zwaait. “Hey Rob, leuk dat je er weer bent, man. Gooi de auto maar open, dan sjouwen we meteen je podium naar binnen. Ik heb het karretje al klaar staan. Drinken we daarna een kopje koffie. Oké?”

De hoofdpijn is per direct verdwenen. De twijfels zijn weg. Ik voel me heerlijk. Ik voel me thuis.
Ik doe de achterklep van mijn auto open en weet; “Dit komt goed. We gaan er een feest van maken vanavond!”.


Rob Scheepers (Sterksel) is tonprater, stand-up comedian, entertainer en columnist en speelde in theaterseizoen 14/15 en 15/16 met zijn theatersolo’s in een uitverkocht Parktheater.


Alle verhalen? Klik op de afbeedling



 

Winkelmandje

U heeft geen voorstellingen in uw winkelmandje.

Deze site gebruikt cookies

We gebruiken cookies om uw bezoek aan deze website zo plezierig mogelijk te maken. We onthouden bijvoorbeeld uw persoonlijke instellingen. Ook gebruiken we Google Analytics om inzage te krijgen in de gebruiksvriendelijkheid van de website en deze vervolgens te kunnen verbeteren.

Meer informatie

X

Er is iets misgegaan met het laden van dit evenement. Probeer het later nogmaals.